Tα βιβλία «απελευθερώνονται» και στην Eλλάδα

Στο ΤΟΥ Cafe της οδού Καρύτση, σε παγκάκια στο Σύνταγμα, στην οδό Πλουτάρχου στο Κολωνάκι και κάτω από την Ακρόπολη «απελευθερώθηκαν» βιβλία από τους κατόχους τους τις τελευταίες ημέρες. Όχι στο όνομα κάποιας επαναστατικής ιδεολογίας, αλλά εμπνευσμένοι από ένα παγκόσμιο κίνημα που εξαπλώνεται χάρη στο Ίντερνετ. Όταν διαβάσετε ένα βιβλίο, κολλάτε μία ετικέτα με οδηγίες, το αφήνετε σε κοινή θέα για να το πάρει κάποιος άγνωστος ο οποίος ίσως ακολουθήσει το παράδειγμά σας. Ο «απελευθερωτής» δηλώνει στο site λεπτομέρειες για το πού έχει αφήσει το βιβλίο. Όποιος το βρει, διαβάζει την ετικέτα με τις οδηγίες και με βάση τον κωδικό παρακολουθεί την προηγούμενη, συχνά πολυεθνική, διαδρομή του βιβλίου μέσα από το site. Χάρη στο BookCrossing, περισσότερα από μισό εκατομμύρια βιβλία έχουν «ξεχαστεί» σε κάποιο σημείο του πλανήτη τα τελευταία δύο χρόνια.

ΤΑ ΝΕΑ , 11/09/2003

Χαστουκιστές και ελευθερωτές...

Βροχή, όπως διαβάζω («Ε», 16/5) πέφτουν τα χαστούκια στους δρόμους της Βρετανίας, σε ανυποψίαστους περαστικούς, από έφηβους, οι οποίοι, συγχρόνως, μαγνητοσκοπούν το «κατόρθωμα» και, εν συνεχεία, το διαδίδουν από οθόνες κινητών τηλεφώνων και Διαδίκτυο. Η... κομψή αυτή «διασκέδαση», που οι δράστες ονόμασαν «happy slapping» («χαρωπό χαστούκισμα») και άρχισε πριν από έξι μήνες, ήδη έχει πάρει διαστάσεις ανησυχητικές. Ειδικοί αποδίδουν το φαινόμενο, μάλλον, σε μίμηση δύο -με παρεμφερές, υποθέτω, περιεχόμενο...- τηλεοπτικών εκπομπών, οι υπεύθυνοι των οποίων -πώς αλλιώς...- αποποιούνται πάσης ευθύνης. Ωστόσο, 16χρονος «slapper» («χαστουκιστής», γιατί όχι και... μπατσάς), συνεντευξιαζόμενος, παρατήρησε για τα θύματα: «...Σίγουρα τους λυπάσαι, γιατί δεν έχουν κάνει κάτι για να αξίζουν το χαστούκι. Παρ' όλα αυτά έχει πλάκα, γιατί είναι σαν να βλέπεις το σκετς στην τηλεόραση»...

Από την άλλη μεριά του «λόφου», άλλοι νέοι. Αυτοί ούτε χαστουκίζουν ούτε βιντεοσκοπούν - αμφιβάλλω και αν βλέπουν τηλεόραση. Απλώς... σκοπούν. Περιέρχονται (διαβάζω στο «Εψιλον», 8/5) τα πάρκα και «σπέρνουν», σε εμφανή σημεία, βιβλία περιμένοντας να «φυτρώσουν». Το βιβλιοφιλικό αυτό κίνημα, που ξεκίνησε προ τετραετίας από τις ΗΠΑ, αποτελεί σήμερα παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα (350.000 μέλη, περίπου 550 στην Ελλάδα, όπου πρωτοστατεί η Θεσσαλονίκη!), ονομάζεται «Book Crossing» (αδοκίμως, βιβλιοδιακίνηση) και τα μέλη του αυτοχαρακτηρίζονται ως «ελευθερωτές βιβλίων». Ελευθερώνουν, λοιπόν, βιβλία -ακόμα και σε στάσεις λεωφορείων- με μόνη, επικολλημένη την ένδειξη: «Το βιβλίο αυτό ταξιδεύει...» ή κάτι ανάλογο, και ζητούν από τους παραλήπτες, αφού τα διαβάσουν, να τα ελευθερώσουν και αυτοί. Και αν θέλουν -εδώ και η ομορφιά του παιχνιδιού!- να γράψουν δυο λόγια από την εμπειρία της φιλοξενίας. Ξέχασα τι έγραφα στην αρχή...


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 25/05/2005

Action Aid Hellas

Η ActionAid International αποτελεί μια διεθνή, αναπτυξιακή, μη κυβερνητική οργάνωση που αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο χωρίς φτώχεια. Ξεκίνησε τη δράση της το 1972 και σήμερα υλοποιεί μια σειρά αναπτυξιακών προγραμμάτων και ενεργειών σε 42 χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής επηρεάζοντας θετικά τη ζωή περισσότερων από 13 εκατομμύρια φτωχών και περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Χάρη στη δράση της ActionAid και την ενεργή συμμετοχή των χιλιάδων υποστηρικτών της, εκατομμύρια παιδιά και ενήλικες έχουν αρχίσει να αλλάζουν τη ζωή τους αποκτώντας πρόσβαση σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το νερό, η τροφή, η ασφάλεια, η εκπαίδευση, η υγεία και η δυνατότητα να συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Όραμά μας είναι ένας κόσμος απαλλαγμένος από τη φτώχεια όπου κάθε άνθρωπος θα μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια και να απολαμβάνει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Αποστολή μας είναι η καταπολέμηση της φτώχειας, της αδικίας και των ανισοτήτων που την προκαλούν, συνεργαζόμενοι με τους φτωχούς και περιθωριοποιημένους ανθρώπους του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Η διεθνής στρατηγική «Rights to End Poverty» έχει 4 βασικούς στόχους:

1) Την υποστήριξη και ενδυνάμωση των φτωχών και περιθωριοποιημένων ανθρώπων προκειμένου να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να αξιοποιήσουν το δυναμικό τους. Αυτό πραγματοποιείται εφοδιάζοντάς τους με τα αγαθά, τις υπηρεσίες, τις γνώσεις και τις δεξιότητες που έχουν ανάγκη, ώστε οι ίδιοι να είναι σε θέση να επιφέρουν πραγματικές και μόνιμες αλλαγές στη ζωή τους.

2) Την αφύπνιση της κοινής γνώμης με σκοπό τη διαμόρφωση κλίματος αλληλεγγύης ανάμεσα στις ανεπτυγμένες οικονομικά χώρες και τις αναπτυσσόμενες και την ενίσχυση του παγκόσμιου κινήματος κατά της φτώχειας.

3) Την άσκηση πίεσης και επιρροής στη διεθνή κοινότητα και τα κέντρα λήψεως αποφάσεων, για τη χάραξη μιας πιο υπεύθυνης και αποτελεσματικής πολιτικής απέναντι στους φτωχότερους λαούς της γης.

4) Την ενδυνάμωση της θέσης και του ρόλου των γυναικών στην οικογένεια και στην τοπική κοινωνία, αναγνωρίζοντας παράλληλα τις διαφορετικές ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες γυναικών και ανδρών.

Πρώτη συνταγή για γαλοπούλα

Υλικά: 

1 γαλοπούλα

320 gram κιμάς 

½ φλιτζάνι τσαγιού κουκουνάρια 

1 κρεμμύδι μέτριο ψιλοκομμένο 

1/3 φλιτζανιού κοπανισμένη φρυγανιά 

½ ποτήρι του κρασιού λευκό κρασί 

1 κουταλιά κοφτή πάστα ντομάτας ή 320 gram. 

Ντομάτες ώριμες ½ φλιτζάνι τσαγιού βούτυρο 

1 κουταλιά ψιλοκομμένος μαϊντανός

Ανοίγουμε την γαλοπούλα, την καθαρίζουμε, αναιρούμε και το εσωτερικό πάχος, την καψαλίζουμε, την πλένουμε και την αφήνουμε να στραγγίσει καλά. Βάζουμε σε κατσαρόλα τον κιμά με το μισό βούτυρο, τα εντόσθια ψιλοκομμένα και το κρεμμύδι να καβουρδιστεί. Τον ανακατεύουμε να ξεσβωλιάσει και τον σβήνουμε με το κρασί. Αφού πάρει μερικές βράσεις, προσθέτουμε τη ντομάτα (λιωμένη σ’ ένα φλιτζάνι νερό) ή τις ντομάτες περασμένες από τρυπητό, αλάτι, πιπέρι, τον μαϊντανό, μισό φλιτζάνι νερό ακόμη, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να σιγοβράσει και να πιει το ζουμί του. Πλένουμε και σκουπίζουμε τα κουκουνάρια και όταν βγάζουμε τον κιμά από τη φωτιά του ρίχνουμε τη φρυγανιά και τα κουκουνάρια και ανακατεύουμε πολύ καλά. Αλατοπίπερώνουμε εσωτερικώς την γαλοπούλα και τη γεμίζουμε (όχι τελείως για να μην ανοίξει με το βράσιμο). Τη ράβουμε με λεπτό λευκό σπάγκο (οι χρωματιστοί ξεβάφουν), βάζουμε το υπόλοιπο βούτυρο σε πλατιά κατσαρόλα και αν θέλουμε και λίγο ακόμη αφού κάψει, βάζουμε την γαλοπούλα και την καβουρδίζουμε καλά από όλες τις πλευρές. Προσθέτετε τότε ½ φλιτζάνι ζεστό νερό, τη σκεπάζουμε και την αφήνουμε να σιγοβράσει σε σιγανή φωτιά, προσθέτοντας πότε – πότε λίγο ζεστό νερό. Όταν βράσει πρέπει να μείνει μόνο το βούτυρο. Ξεράβουμε τότε την γαλοπούλα βγάζουμε προσεκτικά τη γέμιση και την κόβουμε σε μερίδες

Starbucks: Οι «αποικιοκράτες» του καφέ

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 27/10/06, καθώς και έκκληση για σχετική δράση της Oxfam.

Την προσπάθεια της Αιθιοπίας να κατοχυρώσει ως εμπορικά σήματα τις αιθιοπικές ποικιλίες καφέ Sidamο, Harar, και Yirgacheffe, προσπαθεί να εμποδίσει η ισχυρή αμερικανική αλυσίδα καφέ Starbucks, προκαλώντας καταγγελίες για «κλοπή του Τρίτου Κόσμου» από ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Πέρσι η κυβέρνηση της Αιθιοπίας υπέβαλε αιτήσεις για να πατεντάρει τις συγκεκριμένες ποικιλίες, επιθυμώντας να εξασφαλίσει τον έλεγχό τους στην παγκόσμια αγορά και υψηλότερη τιμή πώλησης για τους αγρότες.

«Εάν νικήσουν τα Starbucks θα στερήσουν από την αναπτυσσόμενη αφρικανική χώρα ετήσια κέρδη ύψους έως και 70 εκατ. ευρώ τον χρόνο, καθώς η εταιρεία δεν θα πληρώνει περισσότερο για τις συγκεκριμένες ποικιλίες» καταγγέλλει η ανθρωπιστική οργάνωση Oxfam.

Το 2004 η OXfam είχε συνεργαστεί με τα Starbucks στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος για το «δίκαιο εμπόριο», προσφέροντας υποστήριξη στους καφεπαραγωγούς της Αιθιοπίας. Τώρα όμως η ανθρωπιστική οργάνωση υποστηρίζει ότι η δράση και η πολιτική των Starbucks δημιουργούν πολλά ερωτηματικά αναφορικά με το πόσο πραγματικά η εταιρεία πιστεύει στο «δίκαιο εμπόριο».

Υπογράψτε την παρακάτω αίτηση για να ενισχύσετε το έργο της OXfam:

http://act.oxfamamerica.org/campaign/starbucks_mtf

Each year, coffee companies make billions of dollars. Starbucks alone earned almost $5.8 billion in net revenues during the first three quarters of 2006.

Yet, for every cup of coffee Starbucks sells, poor farmers in coffee-growing countries like Ethiopia earn only about $.03. Even worse, while Ethiopian farmers grow some of the finest name-brand coffees in the world - think Harar, Yirgacheffe, and Sidamo - they don't see the premium profits those names command among consumers.

Oxfam and a coalition of allies are asking Starbucks to sign this agreement. According to one coalition member, control of the name brands could increase Ethiopia's coffee export income by more than 25 percent - or $88 million annually. This money could go a long way to help lift millions of Ethiopians out of poverty.

So please, help us convince Starbucks to sign this agreement with Ethiopia. Poor farmers deserve a fair share of the profits.