Για να μην τα χρωστάω - Μιθριδάτης

Κυβέρνηση με σήμα το κουταλοπίρουνο
κι ένα φλώρο ξαφνικά έχεις για τύραννο
Μια Πρωθυπουργάντζα, που έχει στην καβάτζα
κάθε ορντινάντζα, δευτεράντζα για μπροστάντζα
όλοι όρνιθες του αρίστου και funny
και θα `λεγα “Εντάξει φίλε μάλλον πλάκα κάνει,
ο Λουδοβίκος μας, ο άρχοντας, ο άναξ”
αν ο κόσμος δεν κατάπινε όλη μέρα Xanax
Υπουργός αηδίας και πρωτογονίας
δίνει απλόχερα μαθήματα ηγεμονίας
Μα και το Υπουργείο Ευχελαίου και σπηλαίου
δίνει άλλη διάσταση στην έννοια του χυδαίου
Φρουρού κι αρώματα, όλα τα δικαιώματα
μες της νύχτας τα καμώματα, αυτόματα
περνάνε νομοσχέδια εκτρώματα, στα χώματα
διαβολοσκορπίσματα τα ανεμομαζώματα
Συνταγματική εκτρόπα, χωρίς ντρόπα
μια κατάστα ψυχοτρόπα, χωρίς ντόπα
Οκτάωρη εργασία, είναι μπαναλιτέ
και κάθε υπερωρία, θα είναι απληρωτέ
έξω απ’ την ενορία, οι προσκυνηταί
διαδήλωση πορεία; Ε όχι ρε ψηλέ
Για κάθε σου απορία, έχουν μια διμοιρία
ένας λαός σε μία δυστοπία κι ομηρία
Ομάδες της καταστολής για να `σαι ασφαλής
στα περιπολικά το κράτος είναι μερακλής
Και μπλε στολές μες στις σχολές να βγάζουν θυμικό
πάνω στους φοιτητές ξυλοδαρμό και χημικό
Άκου και το πιο καθησυχαστικό
να `χεις ΜΑΤατζήδες και στο καθιστικό
ξέρεις, από κάτω από το κλιματιστικό
και δε θα θέλεις μάγκα μου ούτε συναγερμό
Μιλάει για ανάπτυξη και ο foolie functional
γουστάρει ρεντικουλαμέντι international
Και οι Βρυξέλλες ρίχνουν γέλωτα πηγαίο
καθώς βουτάνε τράτα, οι δίπλα στο Αιγαίο
γι’ αυτό πήρε φρεγάτα, το αγόρι το μοιραίο
το κατακλυσμιαίο, τι θέλεις ρε πλεμπαίο;
“Ο καταλληλότερος” στο poll το αγοραίο
για τον μικρομεσαίο, με αμελητέο μηνιαίο
Πλαισιωμένος με ξεφτέρια κυβερνητικά
τίγκα βιογραφικά, με άλφα στερητικά
Ο αδιανόητα ανόητος κι αμετανόητος
αυτονόητα ατιμώρητος, μα ακριβοθώρητος
αφόρητα απτόητος και ανιστόρητος
ο δανεικός κι αγύριστος κι ανυποχώρητος
Ο κολλητός, ο μιλητός, ο εκλεκτός μετακλητός
και ο μολυβοχρυσοκαντιλοπελεκητός
Μιλιούνια από `δω σε κάτι μπατζανάκια
να φτιάξει μασκουλέτα αυτός που φτιάχνει καζανάκια
Πεσκέσι τ’ αναθέσι, για κάτι μερεμέτια
σε κουνιάδες, συνυφάδες, ρουσφέτια και τέτοια
στην αφάνεια, παράνοια στα χρονικά της Narnia
τόσα σκάνδαλα που δε χωράν’ ούτε σε Scania
Μέλι είναι το έλλειμμα και είναι το μέλημα τους
ν’ αφήσουν ένα ρημαδιό, ξανά στο όνομά τους
Έχω έκτη αίσθα, i see dead people
Να θηλάζουνε την πρωθυπουργική τη nipple
Ψηφοφόροι, σουρταφέρτες πηγαινέλες
μόνο συνεπείς σε ποδοσφαιρικές φανέλες
Σε Gremlin μετατρέπεται με φαγητό ο Gizmo
και ο απολιτίκ στην πείνα, γίνεται φασίζμο
Ακροδεξιό γκωνάρι ακρογωνιαίο
τα τραγιά ψάχνουν τράγο αποδιοπομπαίο
Σκόρπα μου ξανά τα Σκοπιανά, τα σκόπιμα
περικεφαλαία σκούπα, σφυροκόπημα
Ενώ προσφυγόπουλα, μέσα σε λασπόνερα
βουλιάζουν οι απόπειρες σ’ οδυνηρά βαλτόνειρα
Κουτοπόνηρα, οι “Ναι μεν αλλάδες” με ζοχάδες
Έχουνε τη μύγα, κατ’ επέκταση κουράδες
Μυριάδες ψήφιζαν μια ζωή κλεφτοκοτάδες
απηύδησαν και είπαν να το ρίξουν σε φονιάδες
Εσύ δουλίτσα να χεις και όπου γύρει η πλάστιγγα
Εληνάρες μ’ ένα λου, αυτή η μάστιγα
Το `παιζες Hugh Hefner, με ξένη πορτοφόλα;
Τώρα για διακόσμηση έχεις την κατσαρόλα
Είσαι ψηλομύτης, σε χώρα χαμηλοκώλα
ατέρμονα λατέρνατιβ, με τρύπια αεροσόλα
αποψάρα έχοντας, πάντα απέχοντας
λιγάκι είσαι δουλάκι, όσο πατά ο φιλελέφαντας
Κοίτα τη βολή κυρ Παντελή, ζωντόβολο
συνήθισε το dildo και μετά θα `ναι καλόβολο
Πάλι για το πόπολο, ούτε πόμολο ρε `συ
δίνε κώλο εσύ κι εγώ πόνο στην πόλωση
Όλα στη διαφθορά και μες στην κάμφορα
δεν κάνει διαφορά η συμφορά και σφύρα αδιάφορα
τον κώλο σου σε αφορά να αγαπάς παράφορα
μην σου παίζει και η συνείδηση παιχνίδια διάφορα
Νομίζεις είσαι άρχοντας, αλλά είσαι πληβείος
νιώθεις μικροαστός ή μικροαστείος
Σίγουρα ανήκεις στη σωστή κατηγορία;
Είσαι γιος του Παρταόλα ή ο γιος του Παρτατρία;
Ναι, δεν είστε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι
είστε ενδιάμεσα, άρα απλά τυχαίοι
και κάλλιο τελευταίοι, παρά τελειωμένοι
γιατί ο τελευταίος κλείνει πόρτα καθώς μπαίνει
Ενημέρωση απ’ τα Μου Μου Ε κι αλίμονο
κι είναι όλα ανάποδα σαν σε δεξιοτίμονο
Της κοινής γνώμης η διαμόρφωση,
σε κάτω του μετρίου αντίληψη και μόρφωση
Σωστή διατύπωση στην πρόταση με πόρωση
κάνει εντύπωση η αποστήθιση με βόθρωση
Εμπαιγμός, αποκλεισμός και αποσβόλωση
το φρύδι απ’ την ανόρθωση, παθαίνει υπερκόπωση
Στομωμένα στόματα με πώματα στο τσάνελ
σέρνονται με γόνατα τα πτώματα στο πάνελ
Σφουγγίσουν σάλια, ανάβουν μανουάλια
τα χάλια κάτω απ’ το χαλί να αποσβεστούν τσουβάλια
Αέρισμα στην τόμπολα, με τα ευρώ βεντάλια
γι αυτό εσείς ρεμάλια, ό,τι προστάξουν τα κανάλια
Η επικαιρότητα μέσα στο principality
ψευτιλίσιους, σαν σάπιο show και reality
Σους, σιωπή και σώπαινε, η TV μιλάει τώρα
είναι το πολίτευμα που έχει πια η χώρα
Πλούσια τα δώρα, ρεπορτάζ σπεκουλαδόρα
βγαίνει στη φόρα, η παραπληροφόρα κάθε ώρα
Όλοι στα κρεβάτια σας μέχρι να φύγει η μπόρα
και “Νατουραλμόν” θα πει η Πάστα Φλώρα
Πρωτοσέλιδα, για κάθε τσέλιγκα
τα σκατά πάνε παντού πετώντας τα σε έλικα
Τώρα fake news, λένε την προπαγάνδα
με χαρτοπολτό από ευρώ, φτιάχνεις ανδριάντα
Ο ηγέτης μας στο σετ, για συνέντα τετ-α-τετ
ρωτάει ο Pinocchio, απαντά ο Pinochet
Μηχανορραφία η δημοσιογραφία
του καθεστώτος φτιάχνεται η αγιογραφία
Αλλά μη μου αγχώνεσαι, “Hakuna Μatata”
Μην είσαι πιο πολύ απ’ όσο πρέπει τρομοκράτα
Ούτε γάτα ούτε ζημιά, καναπεδοπατάτα
γαμάτα τα μαντάτα για την αρχοντοχωριάτα
Ελπίζω να μη μαθευτούν ποτέ όλα τα data
γιατί όλοι θα γίνουν εορταστική πινιάτα
Και να η πανδημία, η μοιραία γνωριμία
όλοι στην υστερία, εν κρανίω τρικυμία
Όλα στη ζωή σου γίναν μια παρανομία
το “σώζων εαυτόν” να διαχέει δυσοσμία
Η δυστυχία των πολλών, των λίγων βουλιμία
«ο λύκος στην αναμπουμπούλα», λέει η παροιμία
Μακάβριες στατιστικές, παίρνουνε ανήφορο
και απόσταση το κράτος, στο λογικό μα ασύμφορο
Εύκολο το πλάνο, για να σώσουνε κοσμάκη
κλειδαμπάρι στο αμπάρι, τιμωρία και μπερντάκι
Σπάσε καραντίνα, μισθουλίνι προστιμό
με ωμό αυταρχισμό, εκφοβισμό και σαδισμό
Με τον ιό σαν πρόσχημα για απαγόρευση
με μότο «Χέσε το Ε.Σ.Υ. και κάνε μας αγόρευση
χεσ’ την ύφεση και κλάδους στη διακόρευση
χέσε οφειλές και τα λουκέτα σε συσσώρευση»
Σιγά μην διοριστεί, γιατρός νοσηλευτής
και να γίνει ο κλινικής, ζητιάνος και ληστής;
Σιγά μην επενδύσουν στραγάλι για μια Μ.Ε.Θ.
όσοι νοσούν σπιτάκι τους, ν’ ακούσουν Megadeth
Μέτρα προστασίας, με βάρκα την ελπίδα
μέτρα που από άσυλο έχουνε σφραγίδα
Μέτρα από μπαλάκια που γυρνάνε σε κληρωτίδα
η κατακλείδα, μέτρα που σου σφίγγουν καρωτίδα
Κι εγώ αδημονώ κι γι’ άλλο μέτρο οξύμωρο
ταξικό, εφήμερο μα μόνιμο κι επίμονο
«Ατομική ευθύνη» λέει η αυτού εξοχότης
εκτός αν είσαι της κυβέρνας ή το αφεντικό της
Τώρα βγες, μουσαφίρηδες, τουρίζμο
Τώρα φταις, μπουντρούμι και εγκλείζμο
Ασφαλής, χωρίς εισόδημα κι εσώκλειστος
για να σουλατσάρει ο Ανεμελόκτιστος
Αστεία δυναστεία που φλερτάρει επταετία
και το Σύνταγμα, ένα όνομα απλά σε μια πλατεία
Επιστημονική επιτροπή κάνει το κήρυγμα
αυτοί που στον παπά, κάμνουν χειροφίληγμα
Δεν κολλάει όμως στου Θεούλη την οικία
αλλά να ξέρεις πως και το κιμόνο είναι θρησκεία
Λοιμωξιολόγοι στη ζωή μας κάναν ντου
είναι παντού o Beaker και ο Doctor Honeydew
Τρομολάγνοι στα παραθύρια σέρνουνε σαρκίο
και γελάω σαν τον Μπούτια στο Ερωτοδικείο
το δεσμοφυλακείο, να γίνει θες οικείο
μ’ sms στο φαρμακείο, για υπογλώσσιο δισκίο
στη δουλειά με λεωφορείο και σπίτι στις εννιά
Ψωμί λοιπόν, ελιά και Κοβίντ-19
Χωρίς ελευθερίες, μα μην είσαι άπληστορ
έχεις Νετφλιξέτο, έχεις και το Apple Store
Κάθε σπιτικό ο λαβύρινθος του Πάνα
δέρνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα
Μεγάλοι και μικροί, τηλεργάσα, τηλεκπαίδα
και η ζωές μας στο εξής, με τηλεχειροπέδα
Η μάζωξη στο σπίτι πια δεν επιτρέπεται
και η γειτόνισσα σε σπιούνο μετατρέπεται
Τι γκαντέμια, που έκατσε η παντέμια
και τα καρύδια των πολλών γίναν μακαντέμια
Άλλοι προσεκτικοί κι άλλοι στέκουν προσοχή
άλλοι σ’ όλα «Χ» κι άλλοι στην ενοχή
άλλοι στην εξοχή, διακοπή μ’ αποδοχή
άλλοι δεν έχουν πλέον αντοχή στην αποχή
ή ανοχή σε άλλο διάταγμα από την Κατοχή
ουτ’ υπομονή για τη δική σου γνώμη κι εκδοχή
Δώστε ένα πακέτο στα μίνιονς του Kaiser
και εύχομαι το billions να είναι ΚαλοPfizer
Και όταν θα επέλθει η ανοσία στην αγέλη
θα δούμε πόσες μέλισσες θα υπάρχουν στην κυψέλη
και εν τέλει, ύστερα απ’ τη λαίλαπα του Κόβιντα
πόσα βλήτα και απόβλητα, θα βγουν αλώβητα
Ο ψεύταρος, ο δήθεν, προτρέπει σε συμμόρφωση
κάνε πρόποση, στη μούγκα και στην κώφωση
Βλεφαρόπτωση, στο λόγο τον νωθρό σου
Πάρε το ορθό σου και βάλτο στον ορθό σου
Χώσε ποίηση για να πέσει κοινοποίηση
ούτε λόγος όμως για κινητοποίηση
Κάνε statement, κάνε μου μία δήλωση
και άσε τα παιδιά να κάνουνε διαδήλωση
Καλά δεν περιμένω να σκίσεις και λιοντάρι
κι ανάμεσα στα πόδια να φυτρώσεις και ζευγάρι
Υποκριτική η κριτική και διακοσμητική
αποκρουστική σου μοιάζει η αυτοκριτική
Πιο σωστός κι απ’ όλους τους σωστούς
πιο Χριστός κι απ’ οτι ο Ιησούς
και ίσως, πιο ίσος κι απ’ τους ίσους
γουστάρεις και ποντάρεις στη ρητορική του μίσους
Ο μούφα αλληλέγγυος, δε θέλει το διακρίσι
μέχρι το log out και η εφαρμογή να κλείσει
Ο ίδιος, που ο διπλανός του αν ψοφήσει
δεν δίνει να αποχαιρετιστήριο γαμήσι
Είναι γνωστό όλοι έχουνε απόψεις
και στο ίντερνετ το νόμισμα έχει χίλιες όψεις
Με την χαζομάρα σου σε προφίλ προσόψεις
συνοπτικά συνάψεις, μπορείς να πετσοκόψεις
Κάθε σκρολ, λιθοβόλα και αφόρα
πληθώρα από troll, στην εργατώρα
Σαρκοβόρα σχόλια, κλακαδόρα support
από Θανατοφάγους του Λόρδου Voldemort
Η μάχη θα κριθεί, πάνω στο keyboard
στα unfollow, στα block, στα mute και στα report
Οι μεν φωνάζουν «γίδια», οι δε φωνάζουν «πρόβατα»
και οι δύο ακολουθούν μετά απ’ το «ροβόλα τα»
Πιο πολλά τα σχόλια του κάθε κακιασμένου
κι από τα πλάνα του πουλιού του Γιάννη Κοκιασμένου
Απ’ την άλλη η μανταμίτσα, ούτε που χολοσκάει
Δε φτουράει τ’ αποφάϊ άμα έχεις WiFi
Ναι μανούλι, να ποστάρεις το κουτάβι το γλυκούλι
ένα μαρούλι, δίπλα τσάι και στο φόντο ένα bonsai
Φίλτρο για προγούλι, νύχια, μπούτια παραλία
Selfie στην τοποθεσία…”Αναισθησία”
Κι εμείς οι Καλλιτέχνες τα παράσιτα
καταπίνουμε τα προσβολίδια, αμάσητα
από τραχανάδες, γιαπηδοχαλβάδες
αμοιβάδες να μας λεν τεμπελχανάδες
Τουμπεκί τραγουδιστό οι διορισμένοι
κάνουν τον Marcel Marceau οι βολεμένοι
Και οι φίρμες να μου κάνουν τους τουρίστες
οι πρωΪνοδουλίτσες φρικάρουν κι οι χομπίστες
Οι αρτίστες πεταμένοι, χειροπόδαρα δεμένοι
και μέσα στη συντέλεια, ανάγκη η πολυτέλεια;
“Εδώ ο κόσμος χάνεται, το θέατρο να μένει
που στο κάτω κάτω, είναι όλοι τους διεστραμμένοι”
Βολεύει που η φάση είναι ξεφτιλισμένη
ποιος χέστηκε που είστε πεινασμένοι;!
Σε τηλεγλεντοκόπι, κόποι καίγονται σαν πελεκούδι
ενίσχυση θα πάρεις της κωλότσεπης το χνούδι
Οι διάλεκτοι της εξουσίας, για δοσοληψία
ούτε μετά την πανδημία δε θα `χουν χειραψία
Γι’ αυτό εγώ δεν είμαι της τέχνης εργαζόμενος
Είμαι ο σύζυγος της και ο κρυφός της γκόμενος

Λεωνίδας Μπαλάφας - Καραντίνα (Ο κορωνιός)

Apicos - Βγάλε τον σκασμό (για τον ιό)

Κείμενο για τις φωτιές απο την Dimitra Halikia

Ξημερώματα Πέμπτης 26 Ιουλίου , δυο μέρες μετα την ανείπωτη ανθρώπινη τραγωδία στην Ανατολική Αττική, εχουν ειπωθεί "απίθανα" πράγματα . Απο το πως και με τι Ειδη πρεπει να γίνονται οι αναδασώσεις , απο την "κατεύθυνση"....(διευθυνση ήθελαν να πουν) του ανέμου , απο την "διευθυνση"...(κατεύθυνση ήθελαν να πουν) της φωτιάς , οτι φταιει η κλιματική αλλαγή , οτι φταινε οι δασικοί χάρτες , οτι δεν πρεπει να κηρυχθούν αναδασωτέα τα πέριξ του Μαραθωνα καμμένα διοτι δεν θα μπορέσουν να ξαναχτίσουν οι ανθρωποι , το ΠΟΙΟΣ αποφασίζει για την εκκένωση ....

Να κανουμε μια περίληψη των ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ γεγονότων ,
1. Την αρμοδιοτητα για την κατάσβεση των Δασικών πυρκαγιών την εχει απο το 1998 η ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΠΟΛΕΩΝ και ΟΧΙ η ΔΑΣΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ . Αποφαση Σημίτη με ταυτόχρονη αποφαση αποδυνάμωσης και μείωσης του προυπολογισμού για την διαχειριση των δασών . Διάλυση της ΔΑΣΙΚΗΣ Υπηρεσιας , σαλαμοποίηση των αρμοδιοτήτων της και " μοίρασμα " τους σε δήμους κλπ κλπ. ΝΑΙ αυτοι λοιπον ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ .

2. Οι συνθήκες που επικρατούσαν οδηγούσαν υποχρεωτικά σε βαθμό κινδύνου " μέγιστο " και υποχρέωναν σε διάταξη των ΕΠΙΓΕΙΩΝ δυνάμεων σε τετοια σημεία ώστε ΕΑΝ ξέφευγε η φωτιά να την περίμεναν για να την ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ . διοτι η φωτιά οταν ξεφύγει δεν σβήνεται απο ανθρωπους . ΣΒΗΝΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ... ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ... .

3. Η φωτιά και μαλιστα η επικορυφη εχει " άνοιγμα "( μπορει να " πηδήξει " δηλαδη ) μεχρι και 16 χιλιόμετρα λεει η βιβλιογραφία . Οποτε ας σταματησει αυτη η ιστορία περι αντιπυρικών λωρίδων ... φθανει πια ... Καταλάβαμε λοιπον γιατι περασε την Μαραθωνος και γιατι στις εικόνες που βλέπουμε εκει που ολα ειναι καμμένα υπαρχουν τρια, τέσσερα σπίτια μαζεμένα και δέντρα που δεν εχουν καεί;

4. Το ΜΑΤΙ δεν ηταν ΠΟΤΕ ΔΑΣΟΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΔΑΣΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ . Δεν καταπατηςαν δάσος . Οι αεροφωτογραφίες του 1937 κσι του 1945 δείχνουν την περιοχή αγροτική . Δες τε και τους υπό αναρτηση Δασικούς χάρτες.

Η δόμηση ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ αλλα ΟΧΙ σε δασική έκταση .

Οποιος αναρωτιέται το που "βρέθηκαν" τα πεύκα , ισως να εχει ακουσει οτι οπου εγκαταλείπεται η γεωργια , " εισβάλουν " τα δασικά είδη .

5. Ειναι ΑΛΛΟ πραγμα οι αναδασώσεις και αλλο πραγμα να φυτεύεις δένδρα στον κήπο σου !! Ετσι λοιπον οποιοι γράφουν περι αλλαγής ΕΙΔΟΥΣ για τις αναδασώσεις ( προτάσεις να αντικατασταθούν τα πεύκα ( η Χαλεπιος δηλαδη ....) με δρυς , πικροδάφνες και έλατα να ξερουν οτι προκαλούν θυμιδια . ΟΜΩΣ ο καθένας στον κήπο του μπορει να φυτέψει οτι Δένδρο θελει και αν πιασει , έπιασε. Ετσι λοιπον , οι ανθρωποι που θα ξαναχτίσουν τα σπίτια τους καλο ειναι να μην φυτέψουν στην αυλη τους πεύκο . Ωστόσο , το δάσος που θα ατενίζουν μετα τις αναδασώσεις θα ειναι ΧΑΛΕΠΙΟΣ πως να το κανουμε .

6. Τα τελευταια 15 χρονια η περιοχή εχει καεί : το 2005, το 20Ο9 ( Ραφήνα , νέος Βουτζας , Πεντέλη ...). Η τοτε Νομαρχία Ανατολικής Αττικης χρηματοδότησε εγκατάσταση ψηφιακού συστηματος πυρανίχνευσης με χρήματα του ΕΣΠΑ της Ψηφιακης Συγκλισης . Το έργο ολοκληρώθηκε και παρε ληφθεί . ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΠΟΤΕ και ΝΑΙ υπαρχουν βαρύτατες ΔΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ γιατι εγινε αυτο ! Και μην αρχίσετε να γραφετε για την ΔΟΥΡΟΥ , διοτι δεν ηταν τοτε περιφερειάρχης και οταν εγινε το έργο ηταν ηδη ΕΚΤΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ( να μην επεκταθώ το τι σημαινει αυτο).

7. Η Περιφέρεια ΔΕΝ ΕΧΕΙ αρμοδιοτητα για τα ΔΑΣΗ . ΟΙ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ την εχουν αυτη την αρμοδιοτητα αρα το Υπουργείο Εσωτερικων .

8. Οι ΔΗΜΟΙ εχουν τις αρμοδιότητες πολεοδομίας, λαμβάνουν προυπολογισμο για πυροπροστασία , αποφασίζουν ΓΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ . Αναρωτιεμαι βλέποντας τις εικόνες : οταν ο δημαρχος εκανε την βόλτα του στον δήμο του , δεν έβλεπε οτι οι ιδιοκτήτες οικοπέδων ειχαν κτίσει ΠΑΝΤΟΥ ΜΑΝΤΡΕΣ , απο κόβοντας την πρόσβαση στην θαλασσα ; Αυτο ΔΕΝ ειναι πολεοδομική παράβαση δήμαρχε που σημερα πέρπατας και μετράς πτώματα ;;;;; Και ενω Δήμαρχε παίρνεις χρήματα για την πυροπροστασία ΓΙΑΤΙ βρέθηκαν ΑΔΕΙΕΣ δεξαμενές η γιατι δεν βρέθηκαν δεξαμενές;

ΝΑΙ λοιπον υπαρχουν και ΕΚΕΙ βαρύτατες πολιτικές , διοικητικές ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ευθύνες μιας κοινωνίας που ονειρεύεται να μετατρέψει την καθημερινότητα της σε " Νταλλας "( αυθαίρετες βίλες απο πάμφθηνα οικοδομικά υλικά με ιδιωτική πρόσβαση στην θαλασσα ....)!

9. ΤΕΛΟΣ , η έχουσα απο την νομοθεσία τον συντονισμό ειναι η ΓΓ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ . ΔΕΝ προέβλεψαν σωστα , υποεκτίμησαν την κατασταση και ΔΕΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΑΝ. ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ , ΤΟΥΣ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ .

Ολοι φταίμε και φταίμε διαχρονικά για την καταστροφή μας . Συμμέτοχοι στο έγκλημα κατα της ΖΩΗΣ ΜΑΣ.

ΔΕΝ φθάνουν οι ευχές να μην ξαναγίνει . Επιβάλλεται αλλαγή του "συστήματος"....

Ο συνάδελφος και φίλος μου καλός Κώστας Μπέσης, μόλις ανέβασε τους ορθοφωτοχάρτες που δημοσίευσε το ΕΘΝΟΣ Απόδειξη ότι το ΜΑΤΙ ΔΕΝ ηταν ΠΟΤΕ δασος και δασική περιοχή.

Αρχική ανάρτηση απο την Dimitra Halikia

There is no white Jesus

First They Came

Ημέρες καρκίνου

22 Απριλίου 2015 - 04 Αυγούστου 2015

Απολογισμός: 104 μέρες

Beloved father, husband, and friend. We will always remember you

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Maria Dellaporta (@dellaportamaria) στις Αύγ 7, 2015, 6:42πμ PDT

The end of the world

Never forget

8 Warning Signs Of A Relationship Gone Horribly Wrong

Empowering Women

Empowering Women

Who I am

Who Am I

Things people regret

House of Stark: Newest member

Which Game of Thrones House do you belong?

Myths about poverty

My personality type

Introverted (I) 72.73% Extroverted (E) 27.27%
Sensing (S) 60.61% Intuitive (N) 39.39%
Thinking (T) 64.29% Feeling (F) 35.71%
Perceiving (P) 51.16% Judging (J) 48.84%

ISTP - "Engineer". Values freedom of action and following interests and impulses. Independent, concise in speech, master of tools. 5.4% of total population.

Take Free Jung Personality Test
Personality Test by SimilarMinds.com

I have a dream by Martin Luther King

I am happy to join with you today in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation.

Five score years ago, a great American, in whose symbolic shadow we stand today, signed the Emancipation Proclamation. This momentous decree came as a great beacon light of hope to millions of Negro slaves who had been seared in the flames of withering injustice. It came as a joyous daybreak to end the long night of their captivity.

But one hundred years later, the Negro still is not free. One hundred years later, the life of the Negro is still sadly crippled by the manacles of segregation and the chains of discrimination. One hundred years later, the Negro lives on a lonely island of poverty in the midst of a vast ocean of material prosperity. One hundred years later, the Negro is still languished in the corners of American society and finds himself an exile in his own land. And so we've come here today to dramatize a shameful condition.

In a sense we've come to our nation's capital to cash a check. When the architects of our republic wrote the magnificent words of the Constitution and the Declaration of Independence, they were signing a promissory note to which every American was to fall heir. This note was a promise that all men, yes, black men as well as white men, would be guaranteed the "unalienable Rights" of "Life, Liberty and the pursuit of Happiness." It is obvious today that America has defaulted on this promissory note, insofar as her citizens of color are concerned. Instead of honoring this sacred obligation, America has given the Negro people a bad check, a check which has come back marked "insufficient funds."

But we refuse to believe that the bank of justice is bankrupt. We refuse to believe that there are insufficient funds in the great vaults of opportunity of this nation. And so, we've come to cash this check, a check that will give us upon demand the riches of freedom and the security of justice.

We have also come to this hallowed spot to remind America of the fierce urgency of Now. This is no time to engage in the luxury of cooling off or to take the tranquilizing drug of gradualism. Now is the time to make real the promises of democracy. Now is the time to rise from the dark and desolate valley of segregation to the sunlit path of racial justice. Now is the time to lift our nation from the quicksands of racial injustice to the solid rock of brotherhood. Now is the time to make justice a reality for all of God's children.

It would be fatal for the nation to overlook the urgency of the moment. This sweltering summer of the Negro's legitimate discontent will not pass until there is an invigorating autumn of freedom and equality. Nineteen sixty-three is not an end, but a beginning. And those who hope that the Negro needed to blow off steam and will now be content will have a rude awakening if the nation returns to business as usual. And there will be neither rest nor tranquility in America until the Negro is granted his citizenship rights. The whirlwinds of revolt will continue to shake the foundations of our nation until the bright day of justice emerges.

But there is something that I must say to my people, who stand on the warm threshold which leads into the palace of justice: In the process of gaining our rightful place, we must not be guilty of wrongful deeds. Let us not seek to satisfy our thirst for freedom by drinking from the cup of bitterness and hatred. We must forever conduct our struggle on the high plane of dignity and discipline. We must not allow our creative protest to degenerate into physical violence. Again and again, we must rise to the majestic heights of meeting physical force with soul force.

The marvelous new militancy which has engulfed the Negro community must not lead us to a distrust of all white people, for many of our white brothers, as evidenced by their presence here today, have come to realize that their destiny is tied up with our destiny. And they have come to realize that their freedom is inextricably bound to our freedom.

We cannot walk alone.

And as we walk, we must make the pledge that we shall always march ahead.

We cannot turn back.

There are those who are asking the devotees of civil rights, "When will you be satisfied?" We can never be satisfied as long as the Negro is the victim of the unspeakable horrors of police brutality. We can never be satisfied as long as our bodies, heavy with the fatigue of travel, cannot gain lodging in the motels of the highways and the hotels of the cities. We cannot be satisfied as long as the negro's basic mobility is from a smaller ghetto to a larger one. We can never be satisfied as long as our children are stripped of their self-hood and robbed of their dignity by signs stating: "For Whites Only." We cannot be satisfied as long as a Negro in Mississippi cannot vote and a Negro in New York believes he has nothing for which to vote. No, no, we are not satisfied, and we will not be satisfied until "justice rolls down like waters, and righteousness like a mighty stream."

I am not unmindful that some of you have come here out of great trials and tribulations. Some of you have come fresh from narrow jail cells. And some of you have come from areas where your quest -- quest for freedom left you battered by the storms of persecution and staggered by the winds of police brutality. You have been the veterans of creative suffering. Continue to work with the faith that unearned suffering is redemptive. Go back to Mississippi, go back to Alabama, go back to South Carolina, go back to Georgia, go back to Louisiana, go back to the slums and ghettos of our northern cities, knowing that somehow this situation can and will be changed.

Let us not wallow in the valley of despair, I say to you today, my friends.

And so even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream.

I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal."

I have a dream that one day on the red hills of Georgia, the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.

I have a dream that one day even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of injustice, sweltering with the heat of oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.

I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.

I have a dream today!

I have a dream that one day, down in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of "interposition" and "nullification" -- one day right there in Alabama little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.

I have a dream today!

I have a dream that one day every valley shall be exalted, and every hill and mountain shall be made low, the rough places will be made plain, and the crooked places will be made straight; "and the glory of the Lord shall be revealed and all flesh shall see it together."

This is our hope, and this is the faith that I go back to the South with.

With this faith, we will be able to hew out of the mountain of despair a stone of hope. With this faith, we will be able to transform the jangling discords of our nation into a beautiful symphony of brotherhood. With this faith, we will be able to work together, to pray together, to struggle together, to go to jail together, to stand up for freedom together, knowing that we will be free one day.

And this will be the day -- this will be the day when all of God's children will be able to sing with new meaning:

My country 'tis of thee, sweet land of liberty, of thee I sing.
Land where my fathers died, land of the Pilgrim's pride,
From every mountainside, let freedom ring!

And if America is to be a great nation, this must become true.

And so let freedom ring from the prodigious hilltops of New Hampshire.

Let freedom ring from the mighty mountains of New York.

Let freedom ring from the heightening Alleghenies of Pennsylvania.

Let freedom ring from the snow-capped Rockies of Colorado.

Let freedom ring from the curvaceous slopes of California.

But not only that:

Let freedom ring from Stone Mountain of Georgia.

Let freedom ring from Lookout Mountain of Tennessee.
Let freedom ring from every hill and molehill of Mississippi.
From every mountainside, let freedom ring.

And when this happens, and when we allow freedom ring, when we let it ring from every village and every hamlet, from every state and every city, we will be able to speed up that day when all of God's children, black men and white men, Jews and Gentiles, Protestants and Catholics, will be able to join hands and sing in the words of the old Negro spiritual:

                Free at last! Free at last!
                Thank God Almighty, we are free at last!

No surgery for me today...

I was scheduled have laser eye surgery today but didn't do it. I am sick with a cold, nothing serious just the usual: runny nose and sore throat but unfortunately the doctor said my eyes are too dry and sent me home. So my four days off were for nothing and I have to reschedule. Oh well ...  

Sometimes life sucks ...

Sometimes life simply doesn't work for you. In the last couple of days I discovered that:

1. The test I submitted didn't cut it and I got an F. Thankfully I can rewrite it.
2. My mobile phone died on me. I cannot charge it and I have to buy a new one.
3. My computer needs a new antivirus
4. My computer doesn't charge properly. 
5. I need to diet. My clothes don't fit me any more.

Most of these problems could be fixed with money. Unfortunately I am a little sort on that at the moment.

Immigrant or exile?

exile1. Enforced removal from one's native country.
2. Self-imposed absence from one's country.

immigrant 
1. A person who leaves one country to settle permanently in another.

I am not an immigrant - I am an exile.